Ο Ελληνικός ανθελληνισμός - Του ΚΩΝ/ΝΟΥ Π. ΡΩΜΑΝΟΥ Πανεπιστήμιο Αιγαίου

http://alliapopsislade.blogspot.com/2009/06/blog-post_11.html

Ο Ελληνικός ανθελληνισμός

Του ΚΩΝ/ΝΟΥ Π. ΡΩΜΑΝΟΥ Πανεπιστήμιο Αιγαίου

Από την αρχή ο ανθελληνισμός ήταν η άλλη πλευρά του νομίσματος του φιλελληνισμού. Ο φιλελληνισμός ήταν έρωτας του ιδανιστικού Ελληνισμού, έρωτας του ελληνικού πολιτισμού όπως αυτό εκφραζόταν στη γλυπτική, την αρχιτεκτονική, την επιστήμη, τα έργα των προγόνων.

Ανθελληνισμός ήταν η στάση απογοήτευσης του φιλέλληνα που προέκυπτε από την επαφή του τελευταίου με τους συγχρόνους του υπαρκτούς Έλληνες, δηλαδή τους ανθρώπους της καθημερινότητας, τους ανθρώπους όπως εσύ κι εγώ, με όλα τα πάθη και τις μικρότητες. Η ανώμαλη προσγείωση από το ιδανικό στο πραγματικό είναι μια κίνηση που στην πολιτική ψυχολογία εξηγεί την έκπτωση του έρωτα σε μίσος, του φιλελληνισμού σε ανθελληνισμό!
Ήδη οι Ρωμαίοι ήταν ταυτόχρονα εραστές της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς και εχθροί των Ελλήνων της εποχής τους, για τους οποίους επεφύλασσαν τις κατηγορίες του γραικυλισμού, της διπροσωπίας, της υποκριτικής δουλικότητας κ.λπ. Τον ίδιο διχασμό παρατηρούμε καθ' όλον τον μεσαίωνα στη στάση τόσο των Φράγκων όσο και των Αράβων απέναντι στον Έλληνα. Κατά την ένδοξη ελληνική επανάσταση του 1821 οι φιλέλληνες Ευρωπαίοι που πολέμησαν κατά των Τούρκων δεν παρέλειψαν να δώσουν δείγματα της απογοήτευσής τους από τους έλληνες συμπολεμιστές τους, οι οποίοι όχι μόνο δεν φορούσαν πλέον χιτώνες αλλά διακρίνονταν από φθόνο, εριστικότητα, φιλαυτία, άγνοια και τόσες άλλες «ανθρώπινες, υπερβολικά ανθρώπινες!» (Νίτσε) κακίες.

Συνοπτικά λοιπόν μπορούμε να πούμε ότι το δίπολο φιλελληνισμός - ανθελληνισμός ισούται με έρωτα για τους απελθόντες και μίσος για τους ζώντες Έλληνες!
Οι Βαυαροί που κυβέρνησαν την Ελλάδα μετά τον θάνατο του Καποδίστρια ήσαν αναμφισβήτητα μεγάλοι εραστές του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού. Ως εξ αυτού οργάνωσαν την ελληνική σχολική παιδεία κατά τα πρότυπα της γερμανικής φιλελληνικής παιδείας. Όμως έτσι, για πρώτη φορά στην ιστορία Έλληνες το γένος έλαβαν φιλελληνική παιδεία ως βάση της ιδίας εθνικής ταυτότητας! Οι Έλληνες έγιναν εφεξής «φιλέλληνες». Εμβολιάστηκαν δηλαδή με τη σχιζοειδή στάση της απόλυτης καταξίωσης, με την ταυτόχρονη απόλυτη απαξίωση του εαυτού του. Μια εγγενής αστάθεια του χαρακτήρα, μια ανεδαφική, κυκλοθυμική εκτίμηση των πραγμάτων έγινε εφεξής κεντρικό συστατικό της ελληνικής ψυχής.

Σε συλλογικό επίπεδο οι ιστορικές συγκυρίες προκαλούν την ανάδυση του ενός ή του άλλου πόλου στο προσκήνιο. Οι επιτυχίες γρήγορα επιφέρουν ναρκισσισμό, ενώ οι αποτυχίες καταθλιπτική αυτοαπαξίωση έως αυτομαστίγωση. Η ελληνική ψυχή φαίνεται να έχει χάσει κάθε μέτρο.

Δεν είναι μετά από αυτά απορίας άξιον ότι μετά τη ντροπή των Υμίων και το όνειδος της παράδοσης του ικέτη Οτσαλάν (και τα δύο έργα όχι βεβαίως του λαού, αλλά της σημιτικής ηγεσίας) η ελληνική αυτοεκτίμηση έκανε, με τη γνωστή απολυτότητα, βουτιά στο κενό. Όμως εκεί την περίμεναν αυτήν τη φορά -αλίμονο (!)- εχθροί αποφασισμένοι να εκμεταλλευτούν στο έπακρον την αδυναμία της, ώστε να μην μπορέσει πλέον (αυτή είναι η επιδίωξή τους) να ανακάμψει.

Οι εχθροί αυτοί, οι οποίοι γνωρίζουν καλά την ελληνική κυκλοθυμία, αλλά και το ελληνικό πείσμα απέναντι σε κάθε εξωτερική παρέμβαση, επόμενο ήταν να ζητήσουν και να βρουν ερείσματα για την υπονομευτική δράση τους στο εσωτερικό του απογοητευμένου έθνους. Τέτοια ερείσματα όντως βρήκαν: στα φιλόδοξα, άκρως ανταγωνιστικά καπετανάτα των ελληνικών πολιτικών κομμάτων, στη μεταπραττική ακαδημαϊκή διανόηση των πανεπιστημίων, στο πειρατικό κεφάλαιο των νεόκοπων εκατομμυριούχων των τηλεπικοινωνιών, των ΜΜΕ και των τραπεζών. Με αυτούς τους πολιορκητικούς κριούς εκπόρθησαν στο τέλος το ίδιο το κράτος, το οποίο, από εντεταλμένος προστάτης του έθνους ανεπαισθήτως μεταλλάχθηκε σε συνειδητό πλέον πολέμιο του έθνους και κατ' επίτασιν του ιδίου του γένους των Ελλήνων. Οι ενορχηστρωμένες αυτές δράσεις των εχθρών του Ελληνισμού στο εσωτερικό του επί του παρόντος βιώνονταν ως μια ιδιαίτερα σφοδρή μορφή του κατά τα άλλα εγγενούς ανθελληνισμού των Ελλήνων, ως μία αρρώστια της βούλησης και του θυμικού, την οποία η συλλογική ψυχή αδυνατεί τόσο να κατανοήσει, όσο και να ανακάμψει από αυτήν.

Έτσι θα μπορούσε κανείς να πλησιάσει ένα πλήθος ακατανόητων κατ' αρχήν φαινομένων του εξωκοινοβουλευτικού πολιτικού γίγνεσθαι, όπως την πλήρη απαξίωση του Ελληνισμού ως ουσίας και ως ονόματος στη συνείδηση των εμπνευστών γκραφίτι των Εξαρχείων του τύπου: «Κρεμάλα στους ελληνόψυχους!». Ή «Έλληνας είσαι και φαίνεσαι!». Ή (μέσα στο Πολυτεχνείο) «Σκοτώστε τους Έλληνες - τους Έλληνες που γεννάνε Έλληνες - τους Έλληνες!». Μπροστά στο ανθελληνικό μίσος των χιλίων και μίας αριστερίστικων ομάδων του «χώρου», η σκοπιανή αφίσα στην πρόσφατη διαδήλωση υπέρ της Μακεδονίας α λα Σκόπια «Fuck Greece», που είδαμε όλοι στην οθόνη της ΕΤ3, φαντάζει μάλλον συγκρατημένη.
Ή πάρτε τις περυσινές αφίσες του «χώρου» στην Πατησίων κατά της 28ης Οκτωβρίου: «Σταματήστε τις παρελάσεις διότι ενισχύουν τον πατριωτισμό!». Εδώ η λέξη «πατριωτισμός» είναι περίπου συνώνυμη του «φασισμός». Συγγενής εκδοχή είναι και η φράση «ξεφτίλες πατριώτες» στον τοίχο του Πολυτεχνείου. Την αποστροφή προς την έννοια πατρίδα εκφράζουν γκραφίτι του τύπου «καμία πατρίδα!», ενώ φράσεις του τύπου «πατρίδα μας είναι η Γη!» προσφέρουν τον πλανήτη ως -οικολογικής εμπνεύσεως- υποκατάστατο της απορριπτέας ελληνικής πατρίδας. Η δυσανεκτικότητα των αριστεριστών προς την ελληνική πατρίδα και την ίδια τη λέξη Έλληνας δεν επεκτείνεται παρά ταύτα σε άλλους λαούς και πατρίδες, εφόσον δεν αμφισβητούν ούτε τους Αλβανούς ούτε τους Κούρδους, τους Τούρκους, τους Ινδιάνους, τους Ιρακινούς, τους «Μακεδόνες» και το δικαίωμα όλων αυτών σε μία πατρίδα, γι' αυτό και αγωνίζονται π.χ. υπέρ της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας» (όπως άλλωστε και ο «Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου»). Μόνο στους Έλληνες που παραδόξως επιμένουν να αγαπούν την Ελλάδα επιφυλάσσει το φαντασιακό του τεχνηέντως ενισχυμένου ντόπιου ανθελληνισμού την κατηγορία του «ελληναρά» και «εθνικιστή».

Η απολυτότητα του μίσους για την ελληνικότητα (με όλες τις παραδόσεις, την ιστορία και τους θεσμούς που την εκφράζουν) πάει χέρι χέρι με την απεριόριστη λατρεία του «χώρου» για τους μετανάστες. «Είμαστε όλοι μετανάστες!» και «είμαστε όλοι Αλβανοί!» διηγούνται εδώ οι τοίχοι, τα φυλλάδια, τα αντιρατσιστικά φεστιβάλ. «Νομιμοποιήστε τους όλους!». «Όχι διακρίσεις ανάμεσα σε νόμιμους και παράνομους!». «Κάτω τα σύνορα, κάτω το έθνος, είμαστε όλοι πολίτες του κόσμου!» ουρλιάζουν με ένα στόμα οι τηλεκατευθυνόμενοι επαρχιώτες, «είμαστε παιδιά της φύσης!» επισημαίνουν οι νεοχίπηδες του ελληνικού 21ου αιώνα... Εθνικά προβλήματα δεν υπάρχουν, είναι αποκυήματα της φαντασίας των Ελληναράδων, δεν υπάρχει Τσαμουριά, Μακεδονία, Θράκη, Αιγαίο, Κύπρος, οι καλοί αυτοί άνθρωποι ζουν αλλού, σ' ένα αερόπλοιο που αιωρείται ελεύθερα κάπου μεταξύ Καλιφόρνιας και Σαμπάλα. Δεν υπάρχουν γέροι έλληνες συνταξιούχοι που φυτοζωούν, σχολεία «διαπολιτισμικής» αμάθειας και εγκληματικότητας, ελληνικό προλεταριάτο που αντικαθίσταται από Ασιάτες με μηδενική ταξική συνείδηση, μαφίες ξένων εγκληματιών που τρομοκρατούν τις λαϊκές αστικές περιοχές. Δεν υπάρχουν ούτε ευρωπαϊκά κράτη τα οποία διακηρύσσουν τους κινδύνους του «πολυπολιτισμού» (Γαλλία, Γερμανία, Δανία, Ολλανδία, Αυστρία κ.λπ.), όχι, υπάρχει μόνο η θεσπέσια ελληνική -δηλαδή ανθελληνική- αποθρασυμένη από την αφειδώς παρεχόμενη ενθάρρυνση νεολαιίστικη πρωτοπορία.

Διότι περί νεολαίας πρόκειται, νεολαίας πληγωμένης από τις εθνικές ντροπές που συστηματικά απεργάζονται οι πράκτορες στα ανώτερα κλιμάκια του κράτους, νεολαίας πληγωμένης από μια πατρίδα για την οποία δεν μπορούν να είναι περήφανοι. Ούτε σε ό,τι αφορά στην κοινωνική δικαιοσύνη και στον πολιτισμό! Όμως αυτή η νεολαία περνάει πλειοψηφικά από το πανεπιστήμιο κι εκεί την περιμένουν αριβίστες διανοούμενοι της λάιτ Αριστεράς οι οποίοι ήδη επί Κλίντον στρατολογήθηκαν διεθνώς ως προπαγανδιστές της Νέας Εποχής της Παγκοσμιοποίησης, δηλαδή της αχαλίνωτης κίνησης κεφαλαίων, προϊόντων και σκλάβων ανά τον πλανήτη. Εδώ λοιπόν, στο μεταλλαγμένο πρώην ελληνικό πανεπιστήμιο οι νεολαίοι μας μαθαίνουν τη σεχταριστική θεωρία της ιστορίας για την οποία το ελληνικό έθνος είναι «μύθος», οι αγωνιστές του ένδοξου '21 είναι κήρυκες του επάρατου πατριωτισμού, η αρχαία Ελλάδα ασήμαντος, ετερόφωτος πολιτισμός, η συνέχεια του ελληνικού γένους ανύπαρκτη, η απελευθέρωση του λίκνου του Ελληνισμού από τον Τούρκο αιμοσταγής κατάκτηση και πάει λέγοντας. Μαθαίνουν επίσης ότι η δημοκρατία δεν είναι κατάκτηση του επαναστατημένου έθνους, αλλά υπόσχεση του μελλοντικού «πολιτικού πολυπολιτισμού», δηλαδή των υπεράριθμων εποίκων - λαθρομεταναστών στους οποίους θα αποδοθούν (ανεξαρτήτως αριθμών και προελεύσεως) από το ανθελληνικό κράτος πολιτικά δικαιώματα, προκειμένου να εκπαραθυρώσουν το εναπομείναν γένος των Ελλήνων από το ιστορικό του λίκνο. Τέλος, μαθαίνουν ότι όποιος αρνείται τις επιστημονικές αυτές αλήθειες που οι ανελλήνιστοι αυτόκλητοι διαφωτιστές των πανεπιστημίων εισήγαγαν στην Ελλάδα από την αγγλοσαξωνική Εσπερία, δεν μπορεί να είναι άλλο από πρωτόγονος εθνικιστής και ρατσιστής.

Οι νεολαίοι μας αυτοί λοιπόν εξέρχονται μαζικά από τα πανεπιστήμια με τα πληθωριστικά δωρεάν πτυχία και τον «επιστημονικό» ανθελληνισμό στην τσέπη. Άπαξ και είναι άνεργοι ή υποαπασχολούμενοι, έχουν τον χρόνο, και βεβαίως τον ενθουσιασμό, να δοκιμάσουν τις νεοαποκτηθείσες ιδέες τους στην πράξη. Οργανώνονται λοιπόν πολιτικά σε ομάδες έτοιμες να τα βάλουν με την εξουσία, με το εθνικιστικό κράτος που αποδιώχνει τους μετανάστες και τη βίαιη αστυνομία του που ειδικεύεται στη σφαγή αθώων αναρχικών. Εξ ου και η εξάσκηση στη ρυθμική απαγγελία της ρίμας «μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι!»

Όμως εδώ αρχίζουν οι απογοητεύσεις:

Ξαφνικά ένας κεντρικός εκπρόσωπος της κρατικής εξουσίας, ο υπουργός Εσωτερικών, ακούγεται να λέει προς τους μετανάστες «ευχαριστούμε που ήλθατε» και στη συνέχεια «θα τους νομιμοποιήσουμε όλους!». Πιο πριν ακούστηκε και ο αρχηγός της αντιπολίτευσης να λέει κι αυτός στους λαθρομετανάστες «ευχαριστούμε που επιλέξατε την Ελλάδα», τονίζοντας σε άλλη ευκαιρία ότι δεν μπορούμε να στηριχθούμε στο έθνος και την ιστορία του, γιατί αυτό «δημιουργεί καθεστώτα αυταρχικά». Μαζί μ' αυτά οι νεολαίοι μας βλέπουν το υπουργείο νέας γενιάς να τυπώνει φυλλάδια κατά των ρατσιστών (του ελληνικού λαού), βλέπουν τα ΜΜΕ να τιτλοφορούν την Ελλάδα του 2007 «χώρα του ρατσισμού και της ξενοφοβίας», ακούν τον υφυπουργό Εσωτερικών να λέει μέσα στη Βουλή ότι η Ελλάδα θα γίνει πολυπολιτισμικό κράτος, ανακαλύπτουν ότι το υπουργείο Παιδείας λανσάρει στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση εκατοντάδες νέα ανθελληνικά και ταυτόχρονα αντιρατσιστικά βιβλία, βλέπουν την αστυνομία να παρακολουθεί -άπρακτη- τους κουκουλοφόρους να καίνε την ελληνική σημαία, την ελληνική σημαία να βεβηλώνεται και αντ' αυτής την αλβανική να υψώνεται στο λεηλατημένο λύκειο Παγκρατίου. Βλέπουν λοιπόν οι νεολαίοι και ακούν το κράτος και καταλαβαίνουν ότι αυτό δεν είναι ίσως ο εχθρός που φαντάζονταν, ότι ο εχθρός είναι αλλού, ότι ο εχθρός είναι ο ίδιος ο ελληνικός λαός, ότι το Κολωνάκι είναι προοδευτικό, ενώ ο λαός είναι αντιδραστικός.
Στην Ελλάδα για πρώτη φορά στην ιστορία των νεωτέρων χρόνων η προδοσία του ανθελληνισμού ξεπέρασε την πολιτική και έλαβε επιπροσθέτως πολιτιστική υπόσταση, η οποία μαζί με τη δημογραφική αλλαγή απειλούν τον ίδιο τον πυρήνα του έθνους και του γένους. Στις απειλές αυτές, έξωθεν ενορχηστρωμένες, δεν υπάρχει άλλη αντίσταση από το πνεύμα της ελευθερίας των Ελλήνων, το πνεύμα του Λεωνίδα, του Παλαιολόγου και του ένδοξου '21!

Παρόν της Κυριακής,
6/4/08

Η παγκοσμιοποίηση ως ιδεολογική κατασκευή

Μεταφέρω από το μπλογκ Παναγιώτης Κονδύλης - P. Kondylis

Η παγκοσμιοποίηση ως ιδεολογική κατασκευή
Ο Π. Κονδύλης αναλύει γιατί η διχοτομία μεταξύ πολιτικής και οικονομίας είναι αβάσιμη από ιστορική και κοινωνιολογική άποψη

Π. ΚΟΝΔΥΛΗΣ | Κυριακή 16 Μαρτίου 1997
TO BHMA

Κύκλοι με απτά υλικά συμφέροντα, αλλά και διάφοροι καλόπιστοι, οι οποίοι εξ ιδιοσυγκρασίας ενστερνίζονται τις ελπιδοφόρες προοπτικές, προπαγανδίζουν την άποψη ότι η προϊούσα παγκοσμιοποίηση θα επιφέρει όλο και μεγαλύτερη εξίσωση των συλλογικών συνθηκών ζωής και των συλλογικών σκοπών, δημιουργώντας έτσι κοινά σημεία μεταξύ των ανθρώπων και καθιστώντας περιττές τις αιματηρές συγκρούσεις· γιατί, όπως λέγεται, η παγκοσμιοποίηση θα εξασθενήσει ή ίσως και θα καταργήσει τις υποτιθέμενες αιτίες αυτών των συγκρούσεων, δηλαδή τα έθνη και τα κράτη. Η αντίληψη αυτή αναγορεύθηκε, προπαντός μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού, σε αυταπόδεικτη αλήθεια και άρθρο πίστεως, έτσι ώστε δεν διερευνώνται επαρκώς οι προϋποθέσεις της και η λογική συνοχή της.

Ως φορέας της παγκοσμιοποίησης και της εξίσωσης των συνθηκών και των σκοπών (αξιών) δεν θεωρείται βέβαια οποιαδήποτε δραστηριότητα, π.χ. το κήρυγμα της αδελφοσύνης και της αγάπης, αλλά μια δραστηριότητα εντελώς συγκεκριμένη: η διευρυνόμενη και διαπλεκόμενη οικονομία. Μια πρώτη προϋπόθεση της παραπάνω αντίληψης είναι λοιπόν η πίστη στην πρωτοκαθεδρία της οικονομίας ­ και μάλιστα της οικονομίας στην αντίθεσή της προς την πολιτική, η οποία λίγο - πολύ ταυτίζεται με την «πολιτική της ισχύος» και αντιπαρατίθεται προς την υποτιθέμενη εγγενή ειρηνικότητα της οικονομίας. Αυτή όμως η διχοτομία μεταξύ πολιτικής και οικονομίας είναι δυνατή μόνο αν οι δύο αυτοί τομείς οριστούν τόσο στενά (αν δηλαδή η οικονομία περιοριστεί στην τεχνική διαδικασία της παραγωγής και η πολιτική περισταλεί στη διοίκηση και στη διαχείριση), ώστε χάνεται κάθε ουσιαστική σχέση με την κοινωνική πράξη και πραγματικότητα.

* Το «ζωτικό συμφέρον»

Από ιστορική και κοινωνιολογική άποψη η διχοτομία είναι επίσης αβάσιμη· αποτελεί μια ιδεολογική κατασκευή και ένα ιδεολογικό όπλο που, καθώς είναι γνωστό, πρωτοχρησιμοποιήθηκε από τον ανερχόμενο αστικό φιλελευθερισμό εναντίον του απολυταρχικού κράτους, ενώ και σήμερα παραμένει προσφιλές επιχείρημα διαφόρων οικονομικών κύκλων, οι οποίοι βέβαια την ίδια στιγμή κάνουν ό,τι μπορούν προκειμένου να επιστρατεύσουν την πολιτική για δικούς τους σκοπούς και διόλου δεν περιφρονούν επικερδείς κρατικές παραγγελίες και πιστώσεις. Κατά τα λοιπά, η ιδεολογική αυτή κατασκευή συνδέθηκε ήδη από τον 17ο αιώνα με την κοσμοϊστορική πρόβλεψη ότι το εμπόριο θα υποκαταστήσει τον πόλεμο. Τι έγινε έκτοτε, το γνωρίζουμε καλά.

Ο γενικός λόγος για τον οποίο πολιτική και οικονομία ­ με την οποιαδήποτε κοινωνικά βαρύνουσα έννοια των όρων ­ παραμένουν αδιαχώριστες είναι προφανής. Η οικονομία και η πολιτική αφορούν εξίσου τις συγκεκριμένες σχέσεις συγκεκριμένων ανθρώπων και κάθε οικονομική αλλαγή προκαλεί μια μετατόπιση του συσχετισμού δυνάμεων προς όφελος ορισμένων ανθρώπων και εις βάρος άλλων. Οι οικονομικοί σκοποί ούτε επιδιώκονται ούτε επιτυγχάνονται μέσα σε ένα κοινωνικό κενό, παρά μετριούνται με κριτήριο την απόδοση των ανταγωνιστών, και ανάλογα αξιολογούνται. Ο,τι όλοι μπορούν να παραγάγουν και ό,τι όλοι μπορούν να απολαύσουν δεν έχει ούτε οικονομική ούτε πολιτική αξία ­ γιατί αξία σημαίνει πάντα: ιδιαίτερη αξία. Γι’ αυτό τα απόλυτα κέρδη, δηλαδή όσα σημαίνουν βελτίωση σε σχέση με την προγενέστερη δική μας κατάσταση, φαίνονται πολύ λιγότερο σημαντικά από τα σχετικά κέρδη, δηλαδή εκείνα που επιτυγχάνονται σε σύγκριση με την τωρινή κατάσταση των ανταγωνιστών μας.

Αν μια πλευρά πιστεύει ότι τα σχετικά της μειονεκτήματα είναι αδύνατο να υπερκαλυφθούν στο προβλεπτό μέλλον με οποιαδήποτε προσπάθεια, τότε είναι αναγκασμένη να επιλέξει ανάμεσα στη συνθηκολόγηση μπροστά στη δύναμη της «αόρατης χειρός» (Α. Smith) και στην πολιτικοποίηση της οικονομικής σύγκρουσης. Γιατί από καταβολής κόσμου υπάρχουν μόνο δύο δυνατότητες για να αποκτήσει κανείς αγαθά: να τα παραγάγει ο ίδιος ή να τα πάρει από όποιον τα παράγει, αδιάφορο αν αυτό το κάνει με το ξίφος ή μέσω εμπορικών ποσοστώσεων. Η έννοια του «ζωτικού συμφέροντος» υπάρχει εξίσου στην οικονομία και στην πολιτική, και μάλιστα θα μπορούσαμε να τη θεωρήσουμε ως τον μεγάλο κοινό τους παρονομαστή.

Η κατάσταση αυτή μπορεί να συγκεφαλαιωθεί ως εξής: η πολιτική διεισδύει στην οικονομία όχι τόσο μέσω των διαδικασιών της παραγωγής και της επικοινωνίας όσο μέσω του προβλήματος της κατανομής. Είναι άκρως χαρακτηριστικό ότι η συζήτηση για την παγκοσμιοποίηση στρέφεται γύρω από διαδικασίες και προτάσεις οι οποίες αφορούν τη διαπλοκή της παγκόσμιας βιομηχανίας και του παγκοσμίου εμπορίου καθώς και την πύκνωση των παγκοσμίων επικοινωνιακών δικτύων ­ το μυστικό μιας παγκόσμια αποδεκτής κατανομής των πόρων και του πλούτου δεν το έχει αποκαλύψει ως σήμερα κανείς. Η ειρήνη όμως μεταξύ πολιτικών μονάδων και ανθρώπων γενικά δεν μπαίνει τόσο σε κίνδυνο λόγω του τρόπου παραγωγής και επικοινωνίας όσο λόγω των όρων και των ανισοτήτων της κατανομής.

Η παγκοσμιοποίηση της παραγωγής και της οικονομίας θα οξύνει το πρόβλημα της κατανομής από δύο απόψεις. Στο εσωτερικό των ανερχομένων οικονομικών δυνάμεων θέτει σε κίνηση διαδικασίες οι οποίες γρηγορότερα μπορούν να πολλαπλασιάσουν παρά να ικανοποιήσουν τις προσδοκίες για σχετικά κέρδη ­ και ως γνωστόν ο μισοχορτασμένος είναι πιο επιθετικός παρά ο μισοπεθαμένος από την πείνα. Ακόμη και η περιορισμένη ικανοποίηση τέτοιων προσδοκιών δημιουργεί πάντως, καθώς πίσω της στέκουν τεράστιες ανθρώπινες μάζες, έναν πλούτο σημαντικό, οπότε το σχετικό μερίδιο των ανεπτυγμένων χωρών στον παγκόσμιο πλούτο μειώνεται συνεχώς. Το αποτέλεσμα είναι ότι ο αγώνας κατανομής μεταφέρεται και στο εσωτερικό των πλουσίων χωρών, οι οποίες αναγκάζονται να σφίξουν το ζωνάρι (τουλάχιστον ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων) προκειμένου να παραμείνουν ανταγωνιστικές.

* Θεώρηση made in USA

Οποιος φαντάζεται ότι αυτό αποτελεί απλώς μια βραχυπρόθεσμη ή μεσοπρόθεσμη αναπροσαρμογή, η οποία οπωσδήποτε θα πετύχει αρκεί να επιδείξουμε κάποια υπομονή και επιδεξιότητα ­ όποιος το φαντάζεται αυτό, ασφαλώς δεν έχει κατανοήσει την έκταση της μεταβολής που επιτελείται σήμερα σε πλανητική κλίμακα. Η βιομηχανικά ανεπτυγμένη «Δύση» συνεχίζει να βλέπει τη διαδικασία της παγκοσμιοποίησης από την άτρομη και παραπλανητική σκοπιά του τμήματος εκείνου του πλανήτη το οποίο ακόμη κατέχει πάνω από τα τρία τέταρτα του παγκοσμίου πλούτου και της παγκόσμιας ενέργειας. Και πρέπει να προσθέσουμε ότι καθοριστική εδώ είναι η αμερικανική θεώρηση των πραγμάτων, η οποία βέβαια, παρά τις ιδεολογικές ομολογίες πίστεως προς την αυτοματική της οικονομίας, στηρίζεται πρωταρχικά στο σημερινό στρατιωτικό και διπλωματικό προβάδισμα των Ηνωμένων Πολιτειών. Οποιος υπερέχει (προς το παρόν) τόσο πολύ έχει τη φυσική τάση να βλέπει την παγκοσμιοποίηση πρώτα - πρώτα ως διεύρυνση του δικού του πεδίου δράσεως και δεν μπορεί ή δεν θέλει να βάλει με τον νου του τις μακροπρόθεσμες συνέπειες της αναστροφής του ρεύματος.

Ωστόσο, μέσα στην αυτοπεποίθηση της «Δύσης» έχει ήδη εμφιλοχωρήσει η πρώτη αμφιβολία, αλλά και το πρώτο ρίγος, προπαντός στην Ευρώπη, όπου συνειδητοποιείται όλο και εντονότερα ότι η βαθύτερη αιτία της μόνιμης κρίσης είναι η ένταση του παγκοσμίου ανταγωνισμού και η συνεχής πτώση του ειδικού ευρωπαϊκού βάρους μέσα στην παγκόσμια οικονομία. Οι αμφιβολίες και τα ρίγη θα επιταθούν κάτω από την πίεση εισαγομένων και ενδογενών δημογραφικών και οικολογικών παραγόντων. Τότε τα σύνορα, τα οποία έχει γκρεμίσει στο μεταξύ η παγκοσμιοποίηση, θα ανεγερθούν και πάλι εξαιτίας της όξυνσης των αγώνων κατανομής, μολονότι δεν γνωρίζουμε επακριβώς ποιος και πού θα τα χαράξει αυτή τη φορά.

Η όξυνση τούτη πρέπει να αναμένεται ακόμη περισσότερο επειδή η δεύτερη προϋπόθεση της αντίληψης που αναφέραμε στην αρχή, ότι δηλαδή η εξίσωση των συνθηκών και των σκοπών της ζωής θα αμβλύνει τις συγκρούσεις, απλούστατα είναι εσφαλμένη. Η κοινότητα των σκοπών γεννά φιλία μεταξύ δύο πλευρών όταν ο σκοπός πρόκειται να επιτευχθεί εναντίον ενός τρίτου· σπέρνει όμως την έχθρα όταν η επίτευξη του κοινού σκοπού από μέρους της μιας πλευράς είτε κάνει αδύνατη είτε καθιστά άνευ αξίας την επίτευξή του από μέρους της άλλης. Η φιλία λοιπόν δεν προκύπτει από τον κοινόν σκοπό καθ’ εαυτόν, αλλά από τη συμφωνία δύο πλευρών για το ποια σειρά θα κατέχει η καθεμιά τους κατά την επιδίωξη του κοινού σκοπού και ποια οφέλη θα αντλήσει από την επίτευξή του. Αν στο κρίσιμο αυτό σημείο δεν επιτευχθεί συμφωνία, τότε η σύγκρουση θα οξυνθεί ακριβώς επειδή ο σκοπός είναι κοινός ­ για τον ίδιο λόγο για τον οποίο ο χασάπης δεν εχθρεύεται τον μανάβη απέναντί του παρά τον χασάπη δίπλα του. Κοινότητα σκοπών σημαίνει αγώνα με τους ίδιους πόρους, τις ίδιες αγορές, τους ίδιους χώρους και τα ίδια έπαθλα. Και αν η κοινότητα των σκοπών επεκταθεί και στους σκοπούς της κατανάλωσης, τότε ο Ινδός και ο Κινέζος θα πρέπει να καταναλώσουν τόση ενέργεια και άλλες τόσες πρώτες ύλες όσες ο Βορειοαμερικανός. Ποιες θα είναι οι συνέπειες για τον πλανήτη;

* Οι εμφύλιοι πόλεμοι

Η εξίσωση συνθηκών και σκοπών ζωής εξαιτίας της παγκοσμιοποίησης θεωρείται και υπό μιαν άλλη έννοια ως πρόδρομος ειρηνικών εξελίξεων. Λέγεται ότι οι ψυχοπνευματικές συνέπειες θα συμβάλουν στην αποδυνάμωση των εθνικών πολιτισμών και επομένως των συγκρούσεων που οφείλονται σε εθνικές και πολιτισμικές αιτίες. Αν η οικουμενική εξίσωση του τρόπου ζωής των ανθρώπων θα διαμορφώσει αναγκαστικά έναν ενιαίο παγκόσμιο πολιτισμό, δεν χρειάζεται να το εξετάσουμε εδώ. Πάντως ο παγκόσμιος αυτός πολιτισμός θα αποτελούσε εγγύηση για την ειρήνη μονάχα αν στο παρελθόν οι αιματηρές συγκρούσεις είχαν γίνει αποκλειστικά μεταξύ εθνικά και πολιτισμικά διαφορετικών συλλογικών υποκειμένων.

Η Ιστορία όμως γνώρισε και πάμπολλους εμφυλίους πολέμους, και αυτοί συχνά ήσαν και οι χειρότεροι. Ωστε το μόνο που μπορεί να εγγυηθεί η οικονομική και πολιτισμική παγκοσμιοποίηση είναι η μετατροπή όλων των πολέμων σε εμφυλίους πολέμους.

Οποιος προσδοκά την παγκόσμια ειρήνη από την εξασθένηση ή τη διάλυση των εθνικών κρατών καθ’ εαυτήν λησμονεί ότι οι πόλεμοι είναι φαινόμενο πολύ παλαιότερο από τα εθνικά κράτη. Λησμονεί ότι το εθνικό κράτος διόλου δεν συνιστά το μόνο δυνατό κυρίαρχο πολιτικό υποκείμενο, επομένως η κατάργηση του εθνικού κράτους δεν συνεπάγεται αυτόματα την κατάργηση της έννοιας του κυρίαρχου κράτους και των κυριαρχικών δικαιωμάτων. Και τέλος λησμονεί ότι πολύ χειρότερος από κάθε σύγκρουση μεταξύ οργανωμένων πολιτικών μονάδων μπορεί να είναι ο άμεσος αγώνας ανθρώπου προς άνθρωπο υπό συνθήκες παγκόσμιας ανομίας.

Συμπαράταξη Βοιωτών για το Περιβάλλον: Απάντηση της Β.Τσόνογλου στο αίτημα της Συμπαράταξης

Συμπαράταξη Βοιωτών για το Περιβάλλον: Απάντηση της Β.Τσόνογλου στο αίτημα της Συμπαράταξης

ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΖΗΤΟΥΝ ΟΙ ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ

Δεν ξερω αν συμφωνώ ή διαφωνώ, δεν εχω πλήρη ενημέρωση... αλλά στα πλαισια και μονο της εναλλακτικής λύσης φωνής και τρόπου, με την ελπίδα να υπάρχει σε αυτή τη μεριά τόσο η αξιοπρέπεια που βλεπως πως λειπει απο ολους τους υπολοιπους που φωνάζουν σπανε και κυβερνουν αμεσα και εμμεσα, κι ίσως θελοντας να διατηρώ μια ελπίδα ότι δεν ειναι όλα τα δάχτυλα ίδια, παρ ότι το πακέτο ειναι μεγάλο... παραθέτω την παρακάτω προσκληση προταση των Οικολόγων Πράσινων....

------------------------------------------------

ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ

www.ecogreens.gr - email: ecogreen@otenet.gr

Αθήνα: Κολοκοτρώνη 31, 10562, τηλ. 210.3241001, fax 210 3241825

Θεσσαλονίκη: Φιλίππου 51, 54631, τηλ. 2310.222503, fax 2310.421196

9.12.08

ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΖΗΤΟΥΝ ΟΙ ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ

Καθιστική διαμαρτυρία έξω από το Υπουργείο Εσωτερικών, Τετάρτη 1μμ

Οι Οικολόγοι Πράσινοι οργανώνουν αύριο Τετάρτη 10 Δεκεμβρίου, στις 13.00, έξω από το Υπουργείο Εσωτερικών (Βασ. Σοφίας 15) μια ειρηνική, καθιστική διαμαρτυρία, απαιτώντας να αναλάβει η κυβέρνηση την πολιτική ευθύνη για την κρίση. Ταυτόχρονα, επιδιώκουν να προωθήσουν πολιτικές προτάσεις των Οικολόγων Πράσινων και διάλογο για έξοδο από την κρίση. Προσκαλούν ανθρώπους του πνεύματος και της τέχνης να συμμετάσχουν σε αυτή τη εκδήλωση με το δικό τους τρόπο. Δεν μπορούμε να περιμένουμε παθητικά την κλιμάκωση της κρίσης, χρειαζόμαστε πολιτικές λύσεις και αλλαγή.

Ζητάμε ο Αλέξης να αναγνωριστεί ως θύμα τρομοκρατικής πράξης και η κηδεία του να γίνει με δημόσια δαπάνη

Η τραγική δολοφονία του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου μας έχει συγκλονίσει όλους. Είναι φυσικό να το νιώθουμε παιδί όλων μας αλλά και συμμαθητή μας. Στη θέση του θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε άλλος. Είναι φυσικό να ξεχειλίζουν τα συναισθήματα οργής, να βγαίνουμε στους δρόμους και να απαιτούμε την τιμωρία των ενόχων και όσων όπλισαν το χέρι τους. Ταυτιζόμαστε με τους μαθητές που πολιορκούν τα αστυνομικά τμήματα, που ξεγυμνώνονται στη ΓΑΔΑ και μοιράζουν λουλούδια, που αντιδρούν με αυθόρμητο και ευφάνταστο τρόπο και απαιτούν να τιμωρηθούν επιτέλους οι ένοχοι: πολιτική και αστυνομική ηγεσία, δολοφόνοι του παιδιού.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι κατανοούν την οργή των νέων ανθρώπων που νοιώθουν όλο και περισσότερο ότι χάνεται η ελπίδα. Παράλληλα, όμως, είναι χρέος όλων μας να αναζητήσουμε με νηφαλιότητα τους τρόπους που θα διασφαλίσουν ότι δε θα ξανασυμβεί ποτέ τέτοιος θάνατος, ότι δε θα ανατροφοδοτείται με πράξεις αντεκδίκησης –και μάλιστα τυφλές- ο αδιέξοδος δρόμος της βίας. Και να μετατρέψουμε τα αισθήματα οργής σε ένα κίνημα για πολιτικές και θεσμικές αλλαγές, για ανατροπή της κουλτούρας της βίας και για ενδυνάμωση της δημοκρατίας και της δημοκρατικής κουλτούρας.

1. Οι Οικολόγοι Πράσινοι ζητάμε την παραίτηση της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης καθώς και της ηγεσίας της αστυνομίας.

2. Το κλίμα οργής ήταν ήδη φανερό λόγω των συνεχών σκανδάλων, της περιθωριοποίησης της νεολαίας, των οξυμένων προβλημάτων, της πολιτικής και κοινωνικής κρίσης. Σε αυτό το εύφλεκτο κλίμα, η δολοφονία του Αλέξη ήταν η σπίθα που άναψε τη φωτιά. Η όλη στάση της κυβέρνησης συνεχίζει να ρίχνει λάδι στη φωτιά, που τώρα γίνεται όλο και πιο ανεξέλεγκτη.

3. Ο όλος χειρισμός της δολοφονίας του Αλέξη θυμίζει πολύ τους κυβερνητικούς χειρισμούς σε σχέση με τις πυρκαγιές στα δάση το καλοκαίρι 2007. Με περισσό θράσος η Κυβερνητική Επιτροπή φαίνεται να επιλέγει μια παρόμοια στρατηγική ΚΑΙ για τη σημερινή κρίση.

4. Οι εξοργιστικοί χειρισμοί της κυβέρνησης έχουν δημιουργήσει ανεξέλεγκτες καταστάσεις. Η απόδοση των πολιτικών ευθυνών θα μπορούσε να είναι το πρώτο βήμα για να εκτονωθεί σταδιακά η οργή και η κλιμάκωση της βίας. Αν δεν το καταλαβαίνει η κυβέρνηση από μόνη της, χρειάζεται η κοινωνία να της το υπενθυμίσει με αποφασιστικό αλλά μη βίαιο τρόπο.

5. Όσα συμβαίνουν σήμερα αφορούν την ίδια την ποιότητα της δημοκρατίας μας που έχει πληγωθεί όχι μόνο από τη σφαίρα του αστυνομικού αλλά και από την στάση της κυβέρνησης.

Η ρίζα του κακού σχετικά με τη δολοφονία του Αλέξη βρίσκεται στις ίδιες τις αξίες και την κουλτούρα που, με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων, καλλιεργείται στο εσωτερικό της ΕΛ.ΑΣ. με τη στρατιωτική δομή κι εκπαίδευση. Πρέπει να διασφαλισθεί ότι η αστυνομία θα σέβεται τη ζωή των πολιτών, θα προλαμβάνει αντί να πυροδοτεί την ένταση και τις συγκρούσεις, θα χρησιμοποιεί μεθόδους αυτοσυγκράτησης, τεχνικές μη βίαιης επίλυσης κρίσεων και συγκρούσεων και μη χρήσης όπλων.

Η κρίση, όμως, έχει προχωρήσει βαθύτερα, αφορά στις αξίες μιας κοινωνίας που δεν διασφαλίζει ότι τα παιδιά της θα ζήσουν σε ένα καλύτερο περιβάλλον, ούτε καν εξασφαλίζει ότι θα επιβιώσουν αν έρθουν αντιμέτωπα με ένα ανεξέλεγκτο «όργανο της τάξης». Μια ουσιαστική πρωτοβουλία διαλόγου και αυτοκριτικής της πολιτικής ηγεσίας είναι ΜΙΑ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ κίνηση που μπορεί να εκτονώσει την κοινωνική ένταση που έχει προκληθεί.

Πιο αναλυτικά:

Παρακολουθούμε με προσοχή τις κινήσεις της κυβέρνησης, που φαίνεται όμως να υποτιμά τη νοημοσύνη των πολιτών:

• Είναι αδιανόητο να αθωώνει προκαταβολικά ο υπουργός Εσωτερικών την ηγεσία της αστυνομίας από κάθε ευθύνη χωρίς την παραμικρή έρευνα, όταν ο ίδιος ως πολιτικός τους προϊστάμενος έχει ήδη υποβάλει παραίτηση έστω και προσχηματικά.

• Είναι απαράδεκτο να μην έχει διαταχθεί έρευνα για το ποιοι κρύβονται πίσω από την αρχική ανακοίνωση της ΕΛΑΣ για το περιστατικό, που διαστρέβλωνε σκόπιμα τα γεγονότα για να στρέψει την κοινή γνώμη εναντίον του θύματος.

• Είναι προσβλητικό να αποφαίνεται ο πρωθυπουργός ότι δεν υπάρχουν καθόλου πολιτικές ευθύνες, αρνούμενος να αποδεχθεί τις παραιτήσεις των αρμόδιων υπουργών του. Οι πολιτικές ευθύνες είναι δεδομένο ότι υπάρχουν, έστω και μόνο για την παραδοσιακή ατιμωρησία των αστυνομικών που φθάνει μέχρι τη συγκάλυψη περιστατικών όπως η «ζαρντινιέρα» της Θεσσαλονίκης ή οι βασανισμοί μεταναστών στο Αστυνομικό Τμήμα της Ομόνοιας. Καλύπτοντας τους υπουργούς του, ο πρωθυπουργός αναλαμβάνει τις ευθύνες αυτές ο ίδιος προσωπικά.

• Είναι το λιγότερο υποτιμητικό για τη νοημοσύνη μας να δηλώνει αδυναμία η ιατροδικαστική έκθεση να διαπιστώσει κατά πόσο η σφαίρα που έκοψε τη ζωή του Αλέξη είχε ριχθεί κατευθείαν ή όχι.

• Είναι προκλητικό να λέει ο Υπουργός Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης μετά από όσα έχουν γίνει ότι «…θα συνεχίσει να κάνει αυτό που πρέπει…», όταν κανονικά θα έπρεπε να έχει παραιτηθεί η κυβέρνηση.

Η ρίζα του κακού σχετικά με τη δολοφονία του Αλέξη βρίσκεται στις ίδιες τις αξίες και την κουλτούρα που, με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων, καλλιεργείται στο εσωτερικό της ΕΛ.ΑΣ.

• Η στρατιωτική δομή και εκπαίδευση, που επισήμως έχει η ΕΛ.ΑΣ. αντίθετα με τις περισσότερες ευρωπαϊκές αστυνομίες, συνδέεται άμεσα με τις αξίες της βίας και της αυταρχικής επιβολής. Αξίζει να ερευνηθεί περισσότερο η εκπαίδευση σε σώματα όπως οι Ειδικοί Φρουροί, ο ρόλος (και η εθνικότητα) ξένων εκπαιδευτών που είχαν κληθεί ενόψει της Ολυμπιάδας του 2004 και η σύνδεσή τους με το διαβόητο «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» που τόσο επιλεκτικά αξιολογεί την ανθρώπινη ζωή.

• Ο συνδυασμός σταθερού μισθού με προοπτικές «δυναμικής επιβολής του νόμου» είναι αναπόφευκτο να ελκύει στην ΕΛ.ΑΣ. πλήθος ατόμων με βίαιη κουλτούρα. Όμως, χωρίς αποτελεσματικούς μηχανισμούς διαλογής που να αποκλείουν τέτοιους ανθρώπους από θεματοφύλακες των δικαιωμάτων μας, και χωρίς θεσμούς διαρκούς και ανεξάρτητης αξιολόγησης κάθε αστυνομικού για περιστατικά βίας και αυταρχισμού, η αστυνομία εύκολα μετατρέπεται σε εστία διαφθοράς και εγκληματικότητας, όπως συχνά διαπιστώνουμε ότι συμβαίνει.

• Οι τονωτικές ενέσεις στο «ηθικό» των αστυνομικών από υπουργούς όπως ο Β. Πολύδωρας, έχουν νομιμοποιήσει στα μάτια αρκετών την αντίληψη ότι η αστυνομία αποτελεί την καρδιά του κράτους και ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα αφορούν κυρίως όσους δεν ενοχλούν την αστυνομία στο έργο της. Ο φόβος των ψήφων του Λ.Α.Ο.Σ. δεν έχει επιτρέψει καμιά συστηματική αναίρεση τέτοιων αντιλήψεων.

Η κρίση έχει προχωρήσει βαθύτερα, αφορά στις αξίες μιας κοινωνίας που δεν διασφαλίζει ότι τα παιδιά της θα ζήσουν σε ένα καλύτερο περιβάλλον, ούτε καν εξασφαλίζει ότι θα επιβιώσουν αν έρθουν αντιμέτωπα με ένα ανεξέλεγκτο «όργανο της τάξης». Μια ουσιαστική πρωτοβουλία διαλόγου και αυτοκριτικής της πολιτικής ηγεσίας είναι ΜΙΑ ΑΠΑΡΑΊΤΗΤΗ κίνηση που μπορεί να εκτονώσει την κοινωνική ένταση που έχει προκληθεί. Απευθύνουμε έκκληση στα ΜΜΕ να αναδείξουν τα βαθύτερα αίτια της κρίσης και να επικεντρώσουν τη συζήτηση ακριβώς σε αυτά τα θέματα και να μην περιοριστούν στις σπασμένες βιτρίνες για λόγους εντυπωσιασμού.

Τώρα χρειάζεται να απαντήσουμε όλοι, τα πολιτικά κόμματα, οι κοινωνικές οργανώσεις και οι πολίτες, στο κρίσιμο ερώτημα: πώς θα εκπαιδευτεί η αστυνομία ώστε να σέβεται τη ζωή των πολιτών, να προλαμβάνει αντί να πυροδοτεί την ένταση και τις συγκρούσεις, να χρησιμοποιεί μεθόδους αυτοσυγκράτησης, τεχνικές μη βίαιης επίλυσης κρίσεων και συγκρούσεων και μη χρήσης των όπλων; Ας μην ξεχνάμε ότι μια δημοκρατική κοινωνία έχει αναγνωρίσει, τουλάχιστον σε επίπεδο αξιακό και νομοθετικό, ότι ακόμα και ο χειρότερος εγκληματίας πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ανθρώπινο ον και ότι η ζωή κάθε ανθρώπου είναι πολύτιμη.

Αλλά και οι συνδικαλιστικοί φορείς και οι αστυνομικοί θα πρέπει να αναλάβουν πρωτοβουλίες ώστε να σταματήσουν να χρεώνονται τις εγκληματικές συμπεριφορές ανθρώπων που δεν διστάζουν να αφαιρέσουν τη ζωή παιδιών όταν έχουν ως αποστολή να «προστατεύουν τη ζωή και την περιουσία των πολιτών».

Οι Οικολόγοι Πράσινοι ζητάμε, επίσης, άμεσα:

• Να δοθεί στη δημοσιότητα όλος ο υπηρεσιακός φάκελος του δράστη της δολοφονίας και του συνεργού του. Να απαντηθεί αν υπήρχαν καταγγελίες πολιτών για περιστατικά αστυνομικής βίας με συμμετοχή του, ποιοι τις είχαν χειριστεί και ποια ήταν η τύχη τους.

• Να ανακοινωθεί ποιοι αξιολόγησαν, επέλεξαν και διατήρησαν σε θέση Ειδικού Φρουρού σε περιοχή συχνών προστριβών και συγκρούσεων, έναν άνθρωπο γνωστό για βίαιη κουλτούρα και συμπεριφορά.

• Να διερευνηθεί αν υπάρχουν ανάλογες περιπτώσεις αστυνομικών, ιδιαίτερα σε ευαίσθητες περιοχές όπως τα Εξάρχεια.

• Να καταργηθεί η πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση που δίνει τα δυνατότητα οπλοφορίας των σεκουριτάδων, ενός ιδιωτικού δηλαδή στρατού.

Παράλληλα θεωρούμε απαραίτητο να επανεξεταστούν:

• Η οπλοφορία των αστυνομικών και οι ασφαλιστικές δικλείδες για τη χρήση των όπλων τους με βάση μάλιστα το πλαίσιο αρχών που θέτει η σχετική σύμβαση του ΟΗΕ.

• Η σκοπιμότητα και ο ρόλος σωμάτων όπως οι Ειδικοί Φρουροί και τα Μ.Α.Τ.

• Η επιδεικτική παρουσία δυνάμεων καταστολής μέσα σε γειτονιές, που αποτελεί καθαρά ελληνικό φαινόμενο.

Εκφράζουμε τη συμπάθειά μας στους απλούς ανθρώπους που έχασαν στις καταστροφές ένα κομμάτι της ζωής τους. Θεωρούμε ότι οι υλικές καταστροφές δε μπορούν να συμψηφιστούν με την ανθρώπινη ζωή, καθώς οι πρώτες μπορούν κατά κανόνα να αποκατασταθούν ενώ η δεύτερη ποτέ. Οι ζημιές που προκλήθηκαν πρέπει και μπορεί να αποκατασταθούν με τη βοήθεια της πολιτείας αλλά ας μην επικεντρωθεί η συζήτηση στις υλικές ζημιές, όταν σήμερα, η ζημιά είναι πολύ βαθύτερη, είναι η ηθική κρίση που αναδεικνύεται με τη δολοφονία του νεαρού παιδιού.

Η ανελέητη χρήση, τέλος, χημικών αερίων από την αστυνομία, δείχνει πλήρη ασέβεια και για την υγεία των πολιτών. Ο χημικός αυτός πόλεμος δεν έχει αποδέκτες μόνο διαδηλωτές, αλλά και κατοίκους και εργαζομένους ευρύτατων περιοχών, ακόμη και ασθενείς νοσοκομείων. Αλλά και το κάψιμο μαγαζιών και κάδων πέρα από τις άλλες διαστάσεις που έχει, ευθύνεται σίγουρα για την επιβάρυνση της ατμόσφαιρας αλλά και της υγείας μας με βαρέα μέταλλα και διοξίνες.

Πιστεύουμε ότι μόνο η μη βίαιη δράση μπορεί να κινητοποιήσει την πλειοψηφία της κοινωνίας, ν’ αλλάξει τα πράγματα και να δικαιώσει τη σύντομη ζωή του Αλέξη. Λογικές κοινωνικού πολέμου και αντιποίνων δίνουν ίσως προσωρινή διέξοδο σε συναισθήματα οργής, αλλά έχουν πολύ μεγαλύτερες παράπλευρες απώλειες, από εκείνες που μας κάνουν να είμαστε αντίθετοι σε κάθε πόλεμο: Καταλήγουν σε θέαμα για τα ΜΜΕ (για τα οποία ό,τι δεν έχει βία και επεισόδια δεν αποτελεί είδηση), επισκιάζουν το θέμα της αστυνομικής βαρβαρότητας, οδηγούν σε αντιλήψεις ότι όποιος δεν είναι μαζί μας είναι με τον αντίπαλο. Είμαστε πλήρως αντίθετοι με λογικές «συλλογικής» τιμωρίας από κάθε πλευρά. Θέλουμε οι κινητοποιήσεις για το θάνατο του Αλέξη να λειτουργήσουν όπως η Γένοβα του 2001, όπου ο όγκος και ο δυναμισμός της ειρηνικής διαδήλωσης κυριάρχησαν απέναντι στη βία και τα επεισόδια, και όχι όπως το Παρίσι του 2005 όπου οι εκτεταμένες καταστροφές άνοιξαν το δρόμο για την άνοδο του Σαρκοζύ στην εξουσία.

Η νεολαία αρνείται ένα μέλλον στο οποίο δε θα έχει ουσιαστικό ρόλο. Αρνείται να είναι άνεργη ή να φυτοζωεί με 700 ευρώ. Είδαμε τα τελευταία χρόνια ότι οργίζεται και με άλλο τρόπο: οργανώνει αυθόρμητες τεράστιες διαμαρτυρίες ενάντια στον εμπρησμό των δασών, κάνει μαζικές ποδηλατοπορείες διεκδικώντας δικαίωμα στην πόλη, συμμετέχει σε κοινωνικές και περιβαλλοντικές οργανώσεις, σε εθελοντικές πρωτοβουλίες και κοινωνικές επιχειρήσεις (second hand, δίκαιου εμπορίου, βιολογικής γεωργίας). Δείχνει το δρόμο της δημιουργίας και της οικοδόμησης ενός άλλου κόσμου που είναι σήμερα εφικτός. Κι ας αναλογιστούν πόσο τους ενισχύουν το κράτος, οι δήμοι, το συνδικαλιστικό κίνημα κλπ.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι αγωνιζόμαστε για μια κοινωνία ελεύθερη από βία, μια κοινωνία που θα χρειάζεται όλο και λιγότερο την αστυνομική προστασία και την κρατική εξουσία.

• Το πρωί της Κυριακής αφιερώσαμε την τελευταία μέρα του συνεδρίου μας στο 15χρονο Αλέξη, τηρώντας σιγή στη μνήμη του και υιοθετώντας ψήφισμα για τη δολοφονία του.

• Με τη λήξη του συνεδρίου, το σύνολο των συνέδρων μας συμμετείχε στην πορεία από το Πολυτεχνείο προς την Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών.

• Αντί για στεφάνι στην κηδεία του, αποφασίσαμε να προσφέρουμε στη μνήμη του συμβολικό ποσό στη Διεθνή Αμνηστία θεωρώντας ότι ο αγώνας για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα είναι τώρα ακόμη πιο επίκαιρος.

• Ζητάμε ο Αλέξης να αναγνωριστεί ως θύμα τρομοκρατικής πράξης και η κηδεία του να γίνει με δημόσια δαπάνη

Η Εκτελεστική Γραμματεία

Για επικοινωνία:

Γιάννης Παρασκευόπουλος 6969 952070

Μιχάλης Τρεμόπουλος, 6976448442

Νίκος Χρυσόγελος, 6936672882,

Τρικλοποδιες: ΕΣΕΙΣ ΜΙΛΑΤΕ ΓΙΑ ΒΙΤΡΙΝΕΣ, ΕΜΕΙΣ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΖΩΕΣ.

Τρικλοποδιες: ΕΣΕΙΣ ΜΙΛΑΤΕ ΓΙΑ ΒΙΤΡΙΝΕΣ, ΕΜΕΙΣ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΖΩΕΣ.

από το μπλογκ του Σπύρου...

ΕΣΕΙΣ ΜΙΛΑΤΕ ΓΙΑ ΒΙΤΡΙΝΕΣ
ΕΜΕΙΣ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΖΩΕΣ.


Για ακόμα μια φορά κάποιοι έπεσαν από τα «σύννεφα» …
- μα πώς έγινε αυτό ?
- μα πως μπόρεσε και τράβηξε μπιστόλι ?
- μήπως ήταν τρελός ?

και αν κοιτάξεις σήμερα τους υπερασπιστές του εκτελεστή, αυτή την στάση προσπαθούν στοιχειοθετήσουν …
Έχασε το μυαλό του ο φονιάς του Αλέξανδρου !!!
Δεν ήξερε τι έκανε !!!

Από την άλλη μεριά, τα περισσότερα μέσα ενημέρωσης, έντεχνα, προσπαθούν να μεταφέρουν το σημείο ενδιαφέροντος, στις καταστροφές που προκάλεσαν διαδηλωτές τις μέρες αυτές σε όλες τις πόλεις όπου έγιναν διαδηλώσεις.

Ήταν υπόθεση χρόνου να γίνει το κακό.
Όλοι ήξεραν πως θα γίνει.
Πολλοί το παρακαλούσαν να γίνει. Ο καθένας για τους δικούς του λόγους.

Το βράδυ του Σαββάτου , κατά την διάρκεια των επεισοδίων, συνέβη κάτι πολύ σημαντικό.
Σε όλη την διάρκεια της νύχτας, κόσμος αυθόρμητα, μόλις μάθαινε για την δολοφονία του Αλέξανδρου «έμπαινε στον χορό» της διαμαρτυρίας. Με κάθε τρόπο, ακόμα και με βία.
Και ήταν κόσμος απλός, καθημερινός.
Ήταν θαμώνες των bar, ήταν νέοι από τις συνοικίες.
Ήταν τα δικά σας παιδία.
Ήταν εκείνα τα παιδιά που ευτυχώς ΔΕΝ ήταν στην θέση του Αλέξανδρου.
Και ΔΕΝ ήταν ο Αλέξανδρος στην λάθος θέση, μια λάθος στιγμή.
Ο φονιάς του ήταν σε λάθος θέση. Και σε λάθος θέση είναι και οι φυσικοί του μα και οι πολιτικοί του προϊστάμενοι.
Σε λάθος θέση είναι όλοι εκείνοι που θέλουν την περιοχή των Εξαρχείων να υπάρχει σαν γκέτο.
Εκείνοι που πιστεύουν πως κάθε «μητρόπολη¨, για να είναι in
χρειάζεται και τους παρίες της. Είτε αυτοί είναι μετανάστες, είτε είναι κουκουλοφόροι, είτε είναι πρεζάκια.
Ας είναι ότι θέλει, αρκεί να προκαλεί στους «φιλήσυχους πολίτες» φόβο και ένα αίσθημα ανασφάλειας.
Αρκεί να υπάρχει η ανάγκη για την δικαιολογία της καταστολής.
Αρκεί να μπορούν να έχουν χώρο ύπαρξης οι αγανακτισμένοι πολίτες.
Λέτε αυτοί οι δημοσιογράφοι που ακούτε στα ραδιόφωνα και βλέπετε στις τηλεοράσεις σας, να προσπαθούν να μας πείσουν πως πρέπει να περιμένουμε για να καταλήξουμε σε συμπεράσματα, να βγουν τα αποτελέσματα της βαλλιστικής ή να ολοκληρωθεί η προανάκριση, να το κάνουν από μόνοι τους και όχι να παίρνουν εντολές από τα αφεντικά τους ???
Λέτε πως οι πολιτικοί που χύνουν κροκοδείλια δάκρυα, για «τον νεαρό» που χάθηκε, να νοιάζονται στα αλήθεια ???
Και πιστεύετε στα αλήθεια πως όλα θα τελειώσουν εδώ ?
Θα ξεχάσουμε όλα αυτά που γίνονται ?
Και θα πάμε να γιορτάσουμε τις «άγιες» μέρες που έρχονται ???


Πολλοί μιλάνε για τις βιτρίνες που έσπασαν, εγώ σας λέω για τον Αλέξανδρο που δολοφονήθηκε το Σάββατο.
Πολλοί μιλάνε για τα αυτοκίνητα που κάηκαν, εγώ σας μιλά για τον Μιχάλη τον Καλτεζά που δολοφονήθηκε το ΄85.
Πολλοί μιλάνε για λειλασίες, εγώ σας μιλάω για τους εργάτες που σκοτώθηκαν το καλοκαίρι στα ναυπηγεία στο Πέραμα, για να έχουν πιο μεγάλο κέρδος τα αφεντικά τους.
Πολλοί μιλάνε για τα κλειστά σχολεία, εγώ σας μιλάω για την δολοφονία του Τεμπονέρα στην Πάτρα.
Πολλοί μιλάνε, μιλάνε, μιλάνε,
εγώ ΔΕΝ ΜΙΛΑΩ ΠΙΑ, ΚΑΤΕΒΑΙΝΩ ΣΤΗΝ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ…

ΘΑ ΤΑ ΠΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Κύριε Πρωθυπουργέ - Το Κλίμα είναι στο Χέρι σας...

Η κλιματική αλλαγή συμβαίνει, και θα ας επηρεάσει όλους.

Στις 1-12 Δεκεμβρίου 2008 θα συναντηθούν στο Πόζναν της Πολωνίας οι ηγέτες των κρατών-μελών του ΟΗΕ προκειμένου να προχωρήσουν σε μια παγκόσμια συμφωνία για τη μείωσητων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα.

Η Σύνοδος του Πόζναν είναι εξαιρετικά σημαντική γιατί θα αποτελέσει τη βάση των διαπραγματεύσεων για τη μετά-Κιότο εποχή, που θα λάβουν χώρα στην Κοπεγχάγη τον Δεκέμβριο
του 2009.

Στόχος είναι μέχρι το 2050 να επιτευχθεί παγκοσμίως μια είωση των εκπομπών CO2 κατά 60-80%.

Ας του υπενθυμίσουμε, λοιπόν, την ευθύνη του για την επιτυχία των παγκόσμιων διαπραγματεύσεων στέλνοντας την παρακάτω κάρτα.

Το κλίμα είναι στο χέρι μας!

Πατήστε εδώ http://www.ohiallokarvouno.gr/_form/form.php για να στείλετε την κάρτα.

Όσες περισσότερες κάρτες λάβει ο Πρωθυπουργός, τόσο μεγαλύτερο το αποτέλεσμα.

Διαδώστε το στους φίλους σας!

Mάθετε περισσότερα στο wwf.gr/climate

«Ποια είναι η δικαιολογία σου;»

Ο Σύλλογος Περιβάλλον και Πολιτισμός του Δήμου Κηρέως ξεκίνησε μια διαφημιστική εκστρατεία για να ενισχύσει τον εθελοντισμό στην δασοπροστασία. Ο σύλλογος πιστεύει ότι η έγκαιρη προειδοποίηση και η έγκαιρη επέμβαση είναι σημαντικά για την αποτροπή των πυρκαγιών και εκεί η βοήθεια του τοπικού στοιχείου μπορεί να είναι καταλυτική. Οι ελλείψεις προσωπικού και μέσων είναι ένα χρόνιο πρόβλημα και οι πολίτες μπορούν να χρησιμοποιήσουν το χρόνο τους δημιουργικότερα από το να αναλώνονται σε αναθεματισμούς και επιστολές διαμαρτυρίας ή να περιμένουν τα αεροπλάνα να τους σώσουν. Η περσινή εμπειρία έδειξε ότι ο εθελοντισμός της τελευταίας στιγμής χωρίς εκπαίδευση και συντονισμό φέρνει παράλυση, απόγνωση και λίγα αποτελέσματα. Για αυτό το λόγο είναι σημαντικό οι εθελοντές να εκπαιδευτούν και να ενταχθούν στις λίστες της πυροσβεστικής υπηρεσίας από νωρίς και να μηνπεριμένουν να κινδυνεύσει το σπίτι τους για να το κάνουν.

Για να βοηθήσει αυτή την προσπάθεια ο σύλλογος έχει συλλέξει πληροφορίες για το ρόλο των εθελοντών, νομοθεσία, πώς μπορούν να δημιουργήσουν τοπικές μονάδες δασοπροστασίας, πώς να πάρουν ενίσχυση, εξοπλισμό και εκπαίδευση και ό,τι άλλο χρειάζονται στη ιστοσελίδα του http://www.kireas.org/thelo.htm.

Ο τίτλος της εκστρατείας είναι «Ποια είναι η δικαιολογία σου;» και καλεί τους πολίτες να ενταχθούν στις τάξεις των τοπικών οργανώσεων δασοπροστασίας ή να δημιουργήσουν δικές τους αν δεν υπάρχουν. Λόγω της περιορισμένης γεωγραφικής εμβελείας και πόρων ο σύλλογος παρακαλεί τα τοπικά ΜΜΕ και άλλες περιβαλλοντικές οργανώσεις να βοηθήσουν προβάλλοντας την σχετική αφίσα στις περιοχές τους .

Βοηθήστε αυτή την προσπάθεια εθελοντισμού δασοπροστασίας:

(1) εκτυπώστε όσα αντίγραφα από την παραπάνω διαφημιστική αφίσα μπορείτε και αναρτήστε τα σε μέρη που συχνάζετε, καφετερίες, ταβέρνες, σχολεία, αθλητικά κέντρα, περίπτερα σουπερμάρκετ, άλλα καταστήματα, την πολυκατοικίας σας, χώρους εργασίας, κλπ

Εδώ μπορείτε να βρείτε ένα μεγαλύτερο αντίγραφο της αφίσας για να τυπώσετε
http://www.kireas.org/images/dikaiologia.jpg (660MB)

(2) στέλνοντας αυτή την πρόσκληση σε όλους όσους έχετε στην λίστα
διευθύνσεων email κλπ ή μπλογκς που γνωρίζετε.

Σύλλογος Περιβάλλον και Πολιτισμός Δήμου Κηρέως - Kireas.org

Ιφιγένειας 3,
Μαντούδι
Δήμος Κηρέως
Εύβοια 34004

τηλ: 6944621086

Νερό - Ασωπός S.O.S

e-διαδήλωση "Ασωπός Ποταμός Δηλητήριο" από την actclick

Ασωπός, ποταμός δηλητήριο!!!

Από τη δεκαετία του 1960 άρχισαν να στήνουν τη «φάμπρικα» οι βιομηχανίες στην περιοχή των Οινοφύτων και του Σχηματαρίου.

Κάποτε ο Ασωπός που πηγάζει από τον Κιθαιρώνα και καταλήγει στον Ευβοϊκό, έφερνε καθαρό νερό για όλους τους κατοίκους και τους αγρότες.

Το 1969 υπογράφεται το Προεδρικό Διάταγμα από τη Δικτατορία και δίνει το δικαίωμα στις βιομηχανίες να διοχετεύουν τα απόβλητά τους στο ποτάμι.

Το νερό γεμίζει με δηλητήρια. Από νερό γίνεται ΤΡΟΜΟΝΕΡΟ. Βαρέα μέταλλα, κάδμιο, χρώμιο, μόλυβδος και το χειρότερο από όλα εξασθενές χρώμιο

Ζητάμε:

1. Να εφαρμόζουν οι βιομηχανίες τη νομοθεσία και να στέλνουν στον Ασωπό μόνο επεξεργασμένα απόβλητα.
2. Να κλείσουν όλες οι παράνομες συνδέσεις και οι αγωγοί.
3.
Να εφαρμόζεται η νομοθεσία για την υγιεινή και την ασφάλεια των εργαζομένων.
4. Κίνητρα σε όσες βιομηχανίες επιθυμούν, να μετεγκατασταθούν σε περιοχή που πληροί τις προϋποθέσεις.
5. Να πληρώσουν τα πρόστιμα που τους έχει επιβληθεί από ΥΠΕΧΩΔΕ, Περιφέρειας και Νομαρχία.
6. Να συνεχίσουν να δίνονται στη δημοσιότητα τα ονόματα των επιχειρήσεων που ρυπαίνουν τον Ασωπό.

The ActClick Team


================================

blog το μπλογκ της επιτροπής αγώνα για τον Ασωπό

Εκστρατεία Ασωπός!

ΣΠΑΜΕ ΤΟ ΑΠΟΣΤΗΜΑ ΣΤΟ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΟ ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ
ΟΙΝΟΦΥΤΑ - ΘΗΒΑ - ΑΥΛΙΔΑ - ΩΡΩΠΟΣ

Από την άναρχη και ανεξέλεγκτη βιομηχανική δραστηριότητα στους ανέτοιμους και χωρίς υποδομές τόπους της Βοιωτίας, της Εύβοιας και της Ανατολικής Αττικής, τοξινώθηκε ο ενιαίος υδροφόρος ορίζοντας και ρυπάνθηκε το νερό για κάθε χρήση, με εξασθενές χρώμιο και άλλα επικίνδυνα βιομηχανικά απόβλητα. Έτσι χάθηκε το νερό για τη πόση και τη λοιπή οικιακή χρήση, για τη γεωργική και την κτηνοτροφική χρήση, αλλά και για τη βιομηχανική παραγωγή, ιδιαίτερα αυτή του κλάδου των τροφίμων πλατιάς κατανάλωσης.

Ποιος να το πιστέψει! Σε μια από τις περιοχές με τη μεγαλύτερη συμμετοχή στο ακαθάριστο εθνικό προϊόν (ΑΕΠ), να υπάρχουν τόσο μεγάλα ποσοστά ανεργίας και να υποβαθμίζεται, τόσο έντονα, η καθημερινή ζωή κατοίκων και εργαζομένων. Επιβεβαιώνεται και σε αυτή την περίπτωση η ρήση: όπου ευημερούν οι αριθμοί, δυστυχούν οι άνθρωποι.

Δεν προξενεί καμία εντύπωση, λοιπόν, που, παράλληλα με μια τέτοιου είδους δραστηριότητα, επιφυλάσσεται ένα άθλιο εργασιακό περιβάλλον για τους εργαζόμενους στα εργοστάσια της περιοχής. Εργαζόμενους που βρίσκονται καθημερινά εκτεθειμένοι σε σοβαρούς κινδύνους σε βάρος της υγείας τους. Είναι πασιφανές: η περιβαλλοντική αυθαιρεσία πάει χέρι – χέρι με την καταστρατήγηση βασικών κανόνων υγιεινής και ασφάλειας για τους εργαζόμενους.

Για τον αέρα που αναπνέουμε, για το έδαφος που πατάμε και καλλιεργούμε, την τροφική αλυσίδα στην οποία συμμετέχουμε και, τελικά, για την υγεία των ανθρώπων μένει μια τεράστια εκκρεμότητα: να γίνουν οι απαραίτητες μετρήσεις και οι έλεγχοι για να αποτυπωθούν οι πραγματικές βλάβες και η συνολική υποβάθμιση της ζωής μας και να αρχίσουν πραγματικά έργα εξυγίανσης.

Η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί είναι προϊόν πολύχρονης αυθαιρεσίας, μεθοδευμένης αντίληψης για συγκεκριμένου τύπου “ανάπτυξη” και ληστρική εκμετάλλευση τόπου και ανθρώπων, με σκόπιμη αγνόηση των συνεπειών. Αυτοί που ρυπαίνουν φροντίζουν για τα γρήγορα κέρδη τους και τη διαιώνιση των αυθαιρεσιών τους, σε βάρος των ανθρώπων και του φυσικού περιβάλλοντος.

Η “συντεταγμένη” πολιτεία, οι κυβερνήσεις, οι αρμόδιες αρχές, η νομαρχιακή και η τοπική αυτοδιοίκηση, αν και γνώριζαν και το πρόβλημα και τις συνέπειες, αδιαφόρησαν για την καταστροφή και αποσιώπησαν το έγκλημα σε βάρος μας, καλύπτοντας, στην πράξη, τις σκαστές παρανομίες. Επί τριάντα χρόνια, οι κυβερνώντες έγιναν ένα με τους παραβάτες των νόμων, που οι ίδιοι έφτιαχναν και υποτίθεται ότι στήριζαν. Δέχτηκαν, από τις βιομηχανίες της περιοχής, αβασάνιστα και σωρηδόν, πλήθος “μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων” που σερβίριζαν πλαστές επιστημονικές “αλήθειες” και προβλέψεις. Αχρήστευσαν κάθε προληπτικό και κατασταλτικό έλεγχο, με γραφειοκρατικά τερτίπια. Άφησαν, και αφήνουν, να ανθεί η εγκληματική αυθαιρεσία για ανθρώπους, περιβάλλον και την ίδια την ανάπτυξη. Ακόμα και σήμερα, συνεχίζουν να προσφέρουν παράνομα και παράτυπα “νόμιμες” άδειες λειτουργίας εργοστασίων, αόριστης διάρκειας, με τις οποίες, όποιος επιθυμεί μπορεί να πετά, ανεξέλεγκτα παντού, τα τοξικά - επικίνδυνα απόβλητά του (στερεά – υγρά - αέρια).

Για χρόνια ολόκληρα, κλείνουν τα μάτια, τα αυτιά και το στόμα, μπροστά στο συντελούμενο έγκλημα σε βάρος της υγείας των εργαζομένων και των κατοίκων, αλλά και σε βάρος της ίδιας της προκοπής και της ανάπτυξης της περιοχής, και συνεργούν στην κερδοφορία των βιομηχάνων.

Φτάνει πια!

Κάτοικοι και εργαζόμενοι, είμαστε αποφασισμένοι να βάλουμε τέλος στο φράγμα της σιωπής
Διεκδικούμε, οι παραγωγικές δραστηριότητες να συνυπάρχουν αρμονικά με τη ζωή μας

Απαιτούμε:
1. Άμεση διακοπή της ύδρευσης με τοξινωμένο νερό. Καθαρό και ασφαλές πόσιμο νερό, με οποιοδήποτε τρόπο και κόστος, μέχρι την τελική σύνδεση, το ταχύτερο δυνατόν, με την ΕΥΔΑΠ.
2. Συνεχή, υπεύθυνη, διεισδυτική και αποτελεσματική ενημέρωση για όλους τους καταναλωτές -χρήστες του τοξινωμένου νερού. Εξίσου ουσιαστικοί έλεγχοι στα παραγόμενα στην περιοχή προϊόντα διατροφής. Μέτρα για την προστασία και τη στήριξη της αγροτικής παραγωγής.
3. Οργάνωση και στελέχωση των υπηρεσιών υγείας της περιοχής. Τοξικολογικές εξετάσεις και επιδημιολογική έρευνα σε εργαζομένους και κατοίκους (ιδιαίτερα στις ευπαθείς ομάδες πληθυσμού) για να γνωρίζουν την πορεία της υγείας τους και να εφοδιαστούν, με τις ατομικές οδηγίες διαβίωσης.
4. Καμία νέα σύνδεση βιομηχανίας με τον Ασωπό ποταμό με τις υπάρχουσες συνθήκες.
5. Διακοπή των συνδέσεων με τον Ασωπό και σφράγιση των γεωτρήσεων των παραβατών, μέχρι να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα για να μην ρυπαίνουν, ειδικά με εξασθενές χρώμιο. Συνεχείς ελέγχους για να σταματήσει άμεσα, η ρύπανση του νερού, του εδάφους και του αέρα με τα ειδικά επικίνδυνα τοξικά απόβλητα (ΥΓΡΑ - ΣΤΕΡΕΑ - ΑΕΡΙΑ) των βιομηχανιών.
6. Εφαρμογή της μελέτης Λοϊζίδου, που προβλέπει συλλογή των προεπεξεργασμένων αποβλήτων σε κεντρική μονάδα βιολογικού καθαρισμού τριτοβάθμιας επεξεργασίας, πριν πέσουν στον Ασωπό ποταμό.
7. Ακύρωση της κοινής υπουργικής απόφασης Φ/Α 5.30/13946/1431/10-8-2006, που προβλέπει εγκατάσταση ΒΙ.ΠΕ. στα όρια Τανάγρας – Οινοφύτων, με αποδέκτη τον Ασωπό.
8. Άμεση αναθεώρηση - επανεξέταση των μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων και των αδειών διάθεσης των ειδικών επικίνδυνων αποβλήτων στις βιομηχανίες της παρα - Ασώπειας περιοχής. Άμεση αναθεώρηση όλων των αδειών λειτουργίας, με εφαρμογή του νόμου ΗΠ13588/725/2006, για τα ειδικά επικίνδυνα απόβλητα και του Υ2/2600/2001 (και της ΔΥΓ2/οικ 38295/07 τροποποίησής του), για τα χρησιμοποιούμενα νερά παραγωγής και ανθρώπινης κατανάλωσης.
9. Χωροθέτηση, νομική κατοχύρωση και οργάνωση των χρησιμοποιούμενων εκτάσεων γης σαν ΒΙΟΠΕ - ΒΙΠΕ. Εκτέλεση έργων υποδομής για διεξαγωγή καθαρής και βιώσιμης βιομηχανικής παραγωγής στους τόπους μας. Άμεση έναρξη έργων και πολιτικών για αποκατάσταση του περιβάλλοντος, εξυγίανση του Ασωπού ποταμού και του υδροφόρου ορίζοντα.
10. Άμεση εφαρμογή συγκεκριμένων νομοθετημένων μέτρων για την ολική διαχείριση υδάτων στη λεκάνη απορροής του Ασωπού ποταμού, με σκοπό το ποτάμι να ξαναγίνει ποτάμι (χαρτογράφηση, οριοθέτηση ζωνών προστασίας 30 μέτρων από την κοίτη, κατάργηση της απόρριψης λυμάτων, της κοινής υπουργικής απόφασης Γ1/1806/7-3-1969 “περί χρήσεως των υδάτων του Ασωπού ποταμού”, της διανομαρχιακής απόφασης 19640/79 κλπ.).
11. Το κόστος της απορρύπανσης - εξυγίανσης να το πληρώσουν 100 % οι ρυπαντές και, από τώρα, να θεσμοθετηθούν και να λειτουργήσουν ΤΟΠΙΚΟΙ ΦΟΡΕΙΣ ΕΛΕΓΧΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ σε 24ωρη βάση, με συμμετοχή τοπικών φορέων και ανοιχτή πληροφόρηση του κόσμου για τα αποτελέσματα των ελέγχων.

Συγκέντρωση στα Οινόφυτα
Κυριακή 16 Δεκεμβρίου, 11 π.μ.

• Επιτροπές αγώνα κατοίκων και εργαζομένων Οινοφύτων - Καλλιθέας - Αγ. Θωμά - Θήβας - Αυλίδας - Δήλεσι - Ωρωπού
• Επιτροπή πολιτών Θήβας για το περιβάλλον
• Ομοσπονδία εξωραϊστικών και πολιτιστικών συλλόγων Ωρωπού
• Συμπαράταξη Βοιωτών για το περιβάλλον
• Συνδικάτα μετάλλου και φαρμάκου

Χριστουγεννιάτικη αλυσίδα αγάπης του Οικολογίου για να σβήσει η φωτιά του καλοκαιριού…

για να επιλέξετε μπανερ για τα μπλογκ σας δείτε εδώ : http://paraxeno-dokimes2.blogspot.com/

Η ομάδα του Οικολογίου θυμάται την καταστροφή. Θέλοντας να δείξουμε στους συνανθρώπους μας πως είμαστε κοντά τους όσο μακριά κι αν είμαστε και προσπαθώντας να απαλύνουμε τις εικόνες της καταστροφής που βίωσαν αυτό το καλοκαίρι, ιδίως τα παιδιά, συγκεντρώνουμε Χριστουγεννιάτικα δώρα για τις περιοχές της Εύβοιας και όχι μόνο. Γιατί θέλουμε να δούμε τα μάτια των παιδιών να γεμίζουν ελπίδα και χαμόγελα και να ξεχάσουν τη φωτιά.

Δείτε το κείμενο εδώ



Ξεκινάμε λοιπόν την αλυσίδα αγάπης ελπίζοντας ότι θα αγκαλιάσει όλη την Ελλάδα.


Μπορείς να προσφέρεις κάτι μικρό ή κάτι μεγάλο, κάτι που χωράει σ’ ένα κουτί ή σ’ ένα φορτηγό... Μια κάρτα, μολύβια, χρώματα, παιχνίδια ή μέχρι και μια παιδική χαρά… Ό,τι μπορείς… ό,τι θέλεις… ό,τι αγαπάς… Αρκεί να τους πεις με την προσφορά σου ότι είσαι κοντά.

Δείξε κι εσύ ότι δεν ξεχνάς. Πρόσθεσε το κουτάκι σου στο σωρό με το δικό μας μέχρι τις 15/12/2007.


Μερικές ιδέες για δώρα: μολύβια, γόμες, ξύστρες με σχέδια και χρώματα, μπλοκάκια, βιβλία, σκούφοι, γαντάκια, κάλτσες, CD με τραγούδια ή παιδικά παραμύθια, κασετίνες, παιχνίδια κ.λπ. Γράψε έξω από το κουτί σου σε ποια ηλικία απευθύνεται, αν είναι για αγόρι ή κορίτσι, για παππού ή γιαγιά και ό,τι άλλο στοιχείο είναι απαραίτητο ώστε να το παραλάβει ο κατάλληλος άνθρωπος. Αν το επιθυμείς βάλε μέσα μια κάρτα με μια ευχή και το όνομά σου. Η λίστα μπορεί να μεγαλώσει.

Ειδικά για ηλικιωμένους: σκούφοι, κασκόλ, γάντια, κάλτσες κ.α.
Επίσης, μπορεί να είναι και κουτί για ζωάκια, με ξηρές λιχουδιές μικρές ώστε να
κάνουν και για γάτες.


Κι αν είσαι τυχερός κι έχεις πολλά, κάνε το κουτί σου φορτηγό…

Σας προσκαλούμε να γίνετε κρίκοι της αλυσίδας που ξεκινάμε.


Για περισσότερες πληροφορίες και για να μάθετε πού μπορείτε να στείλετε τα δώρα σας:

joinaction@oikologio.gr

Η αλυσίδα αγάπης που ξεκινάμε δεν έχει περιορισμούς, μόνο ανθρωπιά και διάθεση να μην αφήσουμε να ξανασυμβεί αυτή η καταστροφή που βιώσαμε όλοι το καλοκαίρι που πέρασε…

Όποιος θέλει να γίνει κρίκος της αλυσίδας μπορεί να λειτουργήσει με αυτούς τους τρόπους:

1. Αν είστε ιδιώτης μπορείτε να επικοινωνήσετε με το Οικολόγιο στη διεύθυνση του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή το τηλέφωνο που δίνεται πιο πάνω και να κανονίσετε να αφήσετε το κουτί σας στο δικό μας σωρό που επιλέξαμε να πάει στο Αλιβέρι της Εύβοιας…

2. Για φορείς, επιχειρήσεις, οργανώσεις, συλλόγους: μπορείτε να γίνετε κρίκοι της αλυσίδας αυτής που ξεκινάνε με διάθεση αλληλεγγύης και έγνοια τα μέλη του Οικολογίου, συγκεντρώνοντας τα κουτιά σας σε δικό σας χώρο και επιλέγοντας την περιοχή που επιθυμείτε να τα στείλετε… Ακόμη μπορείτε να τα μεταφέρετε και να τα παραδώσετε αυτοπροσώπως οργανώνοντας με τις τοπικές αρχές μια μικρή γιορτή αγάπης στην περιοχή της επιλογής σας, ώστε να γνωρίσετε από κοντά τους συνανθρώπους μας που βίωσαν το καταστροφικό καλοκαίρι… Πείτε τους ότι είστε κρίκοι της αλυσίδας αγάπης του Οικολογίου… Η χαρά θα είναι διπλή και για εκείνους και για εσάς…


3. Οποιος επιθυμεί να συνδράμει στην πρωτοβουλία αυτή του Οικολογίου μέσα από το δικό μας σωρό, υπάρχει η δυνατότητα να αναφερθεί στις σελίδες μας – πείτε μας εάν επιθυμείτε να αναφέρουμε το όνομά σας στην επικοινωνία σας μαζί μας…

4. Μπορείτε να διαδώσετε το μήνυμα αυτό όπου επιθυμείτε και να εντάξετε όσο περισσότερους κρίκους μπορείτε στην αλυσίδα αυτή της αγάπης…

Ευχόμαστε σε όλους τα πιο ευτυχισμένα Χριστούγεννα και η Νέα Χρονιά να έχει πρόσωπο χαμογελαστό κι όχι εκείνο της καταστροφής.



Τα μέλη του Οικολογίου